Klik hier voor alle bioscopen.

ALTIJD DICHTBIJ

Nick & Simon vertellen

 

De Boze Buurman
28 apr 2009

De Boze Buurman

Iedereen kent het fenomeen. In elke straat woont er wel een. Zelfs in de vrolijkste straat van Nederland (Sesamstraat) woont er een: Meneer Aart. (Belachelijk trouwens dat Sesamstraat dreigt te verdwijnen omdat ze het te vroeg uitzenden, teken ook de petitie op http://www.sesamstraatnaarhalfzeven.nl) Deze laat zich overigens na wat gemopper en tegengesputter meestal nog verleiden tot het meedoen met de olijke activiteiten die de andere sesamstraatbewoners organiseren.

In de realiteit is het wel even anders. Vrijwel altijd een wat verlate vrijgezel, zelden getrouwd en een enkel exemplaar heeft kinderen. Maar zelf zijn ze in ieder geval nooit jong geweest. Ze zijn geboren in een driedelig pak en hebben hun moeder nog heel wat pijn bezorgd doordat na de bevalling een aktetas meekwam, veegden de moederkoek van hun stropdas en drie kwartier later stonden ze gefrustreerd op een vertraagde bus te wachten om naar hun saaie baan te vertrekken.
 
Zo kwam de boze buurman ter wereld. Ook nabij huize Schilder had een afstammeling zich genesteld. Hij woonde niet direct naast ons, was het maar waar. Hij woonde namelijk pal aan het aangrenzende voetbalveldje waar de jonge Schildertjes, Jonkjes, Tolletjes en soms zelfs een Keizertje of Smitje zich uitleefden. Geen Kwakmannetje of Dullesje, die heetten toen al Kwakman en Dulles en deden al heel andere dingen in het gras dan voetballen.
 
Het is natuurlijk op zich eng als je af en toe een bal uit iemands tuin moet halen, waarvan je weet dat diegene jou liever verwelkomt met een luchtbuks dan met een glas limonade. Onze buurman hield er echter een maatregel op na die misschien nog wel gruwelijker is dan een casual beschieting met hagel. Hij had de gewoonte om onze ronde vriend, onze lederen bron van speelplezier, te doorklieven met een keukenmes teneinde deze zijn laatste adem uitblies, om vervolgens op te stijgen naar het hemelse rijk der ballen.
 
Zo’n leertje kostte vroeger bij Bart Smit 9,95 gulden. Voor de jongere lezers onder ons; de gulden is het Nederlands betaalmiddel na de florijn en voor de euro. Afdingen had geen zin bij Bart Smit, bij Bart geen gedeelde smart, de volle mep werd betaald. Je kreeg wel altijd netjes een stuiver terug waarvoor je weer een heleboel andere leuke dingen kon kopen. Bijvoorbeeld een aandeel van 2% in een sleutelhanger.
 
Aangezien het zakgeld rond mijn zesde iets van drie gulden was (ja, Nick & Simon hebben ook armere tijden gekend!), waren mijn twee broers en ik na drie weken nog steeds niet in staat zo’n leertje aan te schaffen. Echter, onze moeder die immer met haar hand over haar hart streek en alles met de mantel der liefde bedekte, wilde vaak nog wel eens stiekem zo’n leertje voor ons kopen.
 
Elke maand kon het arme schaap naar de winkel!
 
De ene na de andere door zuur verdiende centen verworven bal werd aan het mes geregen door de personificatie van de bulleman, de boeman, de roe, de zak van Sinterklaas en de schooldokter ineen en alles waarvoor je tot je zesde jaar ooit bang voor was gemaakt.
Zijn tuin was een ballenslachterij en de buurman was in zijn vrije tijd leerslager. Huilend hebben we nog een keer bij keeper Jeroentje op zolder zo’n kapotte bal met “geleend” naald en draad proberen te repareren, een procedure die ondanks de finesse van onze kleine kinderhandjes weinig overlevingskans had.
Toen kwaadschiks, na het bekogelen met eieren zijn werksters de volgende ochtend keurig de ramen schoonmaakten, en goedschiks, er geen antwoord kwam op onze schriftelijke smeekbeden (“Stop asjebliefd met onse balle lekprike!”), beseften wij dat we machteloos waren. De leeftijd van de tien voetballertjes kwam samen op 66, maar we konden hem met zijn 41 jaar niet verslaan.
 
D-day zat er al een tijdje aan te komen, onderhand was ik al zeven jaar en langer dan een jaar in oorlog met onze buurman toen de strijd beslecht moest worden. Zijn heg hadden we al kaalgeplukt en het grootste gedeelte van de lichtgrijze kiezelstenen in zijn tuin hadden we op een kwade zondagmorgen om 6 uur al in zijn vijver gegooid. Echter, deze wapenfeiten moesten toch het hoofd bieden aan het gekartelde keukenmes met bruin handvat en gouden schroeven dat steeds frequenter en behendiger onze bal in gleed.
 
Totdat op een dag de oorlog werd beëindigd. Onze rechtsback Henkie was een getalenteerd voetballer die op een prachtige dag werd verkozen om mascotte te zijn bij FC Volendam. FC Volendam-Sparta, de uitslag kan ik me niet meer herinneren, wel Henkies gezicht toen hij na de wedstrijd een bal overhandigd kreeg met de handtekeningen van alle spelers erop. De ook toevallig aanwezige Local Hero Wim Jonk was zo vriendelijk geweest zijn handtekening erop te zetten.
 
Henkie bewaakte de bal met z’n leven. Hij poetste hem elke avond op, waarschijnlijk met zijn tandenborstel want die gebruikte hij toch nooit. Het was denk ik de eerste zomerse dag, 21 graden, toen we met z’n allen naar het veldje stoven vroeg in de morgen. Aldaar stonden tien anders zo hechte vriendjes ineens lijnrecht tegenover elkaar. Niemand had een bal mee!
Jeroentje? Nickie, Roppie en Sammie? Woutertje en Pietertje, Mikie, Billy en Joey.. Niemand!
 
Ineens waren alle ogen op Henkie gericht. We praatten op Henkie in dat het gras kurkdroog was en dat we allemaal onze zondagse schoenen aanhadden, dus met zijn heilige bal kon niks gebeuren. Henkie was blijkbaar nog meer gehecht aan onze voetbaluurtjes dan aan zijn bal, want even heldhaftig als zwaarmoedig liep hij door het steegje terug naar huis waar hij zijn dierbaarste bezit van de koele schuurvloer oppakte om hem voor zijn vriendjes op te offeren.
 
“Jongens geen afstandschoten! Schieten vanuit het strafschopgebied (omlijnd door wat takjes) want als ie in het “hol van de leeuw” komt benne we de ###!” Dit ging lange tijd goed. Tot het moment dat ik een corner moest nemen. Toen ik zes was had ik al schoenmaat veertig. Ik had de techniek van een rijdende bloemenparade, maar kon wel hard schieten. Ik schoot een bal precies op 1.40 m. Helaas komen zesjarige kinderen maar tot de 1.20 m. Zeven kinderhoofdjes vlogen onder de bal door, welke stuiterde en bovenop de heg tot stilstand kwam. Helaas was deze heg door ons vandalisme niet meer in zulke goede staat en viel de bal, net voordat Henkie erbij was, in dé tuin. Een openslaande schuifpui, een blinkend mes, een knal en vooral veel gehuil en de oorlog kwam ten einde. We waren de rest van onze jeugd overgeleverd aan meisjesachtige spelletjes als verstoppertje.
 
Totdat ik het genoegen had vorige week in het winkelcentrum nabij mijn ouderlijke straat de iets grijzere buurman tegen het lijf te lopen...
 
“Hey Nick! Het gaat goed met je he?”. Voor het eerst dat ik deze man zag lachen, zijn gezicht barstte bijna. “Ja hoor, gaat wel lekker”. Mijn oude woede kwam nog niet naar boven.
Mocht je ooit bekend worden, kijk niet raar op als mensen uit de meest onverwachte hoeken ineens heel vriendelijk tegen je gaan doen, daar ben ik al op voorbereid.
 
“Zeg Nick, buurman, ik heb een vraagje. De belangrijkste klant van mijn bedrijf heeft twee dochters die enorm fan van jullie zijn. Ze zijn 15 en 17, draaien de hele dag jullie muziek en ze vonden jullie concert in Bloemendaal werkelijk schitterend! Kun jij niet even twee gesigneerde dvd’s door mijn brievenbus gooien vandaag? Dan neem ik die morgenochtend mee”.
 
Nu brak mijn klomp. Ten eerste het hemeltergende quasi-joviale gedrag, ten tweede na alles wat hij ons afgenomen had, vragen om twee gratis dvd’s en ook nog eens binnen het geruime tijdsbestek van een middag deze in zijn brievenbus verwachten!!! Maar ik antwoordde heel beheerst “Maar natuurlijk! Dat regel ik voor u!”
 
Ik snelde me naar de platenzaak en bestelde twee “Altijd Dichtbij” dvd’s. (De rest heb ik al weggegeven, doorgaans heb ik zelf geen Nick & Simon cd’s thuis). De verkoopster keek me raar aan, aangezien het gezicht voor het loketje aardig overeen kwam met dat op de kaft.
 
Nog vreemder keek de verkoopster op toen ik daaronder twee dvd’s had liggen, getiteld: “Private Lovesecrets” en “Hot Steamy Affaires-xxx”. Haar gezicht kon me niets schelen, ik zag alleen Henkies teleurgestelde gezicht voor me.
Even de “Altijd Dichtbij” open, dvd’tjes eruit, andere erin, langs Simon ze laten signeren, cadeaupapiertje eromheen, door de boze brievenbus en voilà, beter een goede buur dan een verre vriend. 1-1.
 
Wees lief voor uw buurtkinderen, ooit worden ze groot, en misschien zelfs beroemd.
 
Gr. Nick.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Reacties

02-05-2009 17:21

jenine

Geweldig verhaal!!

xx.

De Boze Buurman
02-05-2009 17:10

twente

hahaha

deze was echt lachen! LOL

xxx chantal

De Boze Buurman
02-05-2009 15:24

sanne(L)nick&simon;

wij hebben ook een boze buurman in onze straat..
Alleen die doet het niet met ballen maar met katten.. big surprise
niet open snijden en zoo maar iets anders..

De Boze Buurman
02-05-2009 15:22

sanne(L)nick&simon;

Geweldig verhaal..
LOL
ik vond het heel grappig


XX sannee

De Boze Buurman
02-05-2009 15:10

Claire

haha prachtig verhaal!!  LOL

02-05-2009 12:47

Melissááá

hoii
dit is weer zoon leuk verhaal ik heb me net echt weer rot zitten lachen.
ik kijk al uit naar een nieuw verhaal.
Groetjess
Melissa

De Boze Buurman
02-05-2009 11:25

Heidi20

Heeej Nick.

Haha jij bent net zo,n grappe makker als ik geloof ik tongue wink.
Ik heb wel eens samen met iemand bij de buurman z,n tuin helemaal onder de wc papier gegooid..
Was savond,s laat en wij wisten dan die buurman altijd vroeg ging slapen en hebben daar dus ook braaf op gewacht..
Wij met onwijsv eel wc rollen z,n tuin in geslopen en daar z,n bloemen,planten, beelden, helemaal onder de wc papier verstrooid.
Als laatste nog wat aan z,n voordeur gehangen..

We hoorden de volgende dag van een andere buur ( die met hem omgaat) dat hij nog net geen hart infarct gekregen had hahaha..
Zo hebben wij de boze buurman terug gepakt tongue laugh .

Hij heeft z,n lesje wel geleerd denk ik..

De Boze Buurman
02-05-2009 7:31

Mariska#NickenSimon

haha Nick, deze is weer net zo geweldig als de rest!

Ik heb me weer doodgelachen!

kus, Mariska

De Boze Buurman
01-05-2009 22:56

klaasjuhh213

Echt ik snap niet hoe je het voorelkaar krijgt ,maar dit zijn geweldige verhalen!! LOL
Ik hoop dat er nog vele zulle volgen:-) 

kiss  Klasina

De Boze Buurman
01-05-2009 21:08

Lynn

Jee Nick je moet schrijver worden!! Goed verhaal.
Je hebt de boze buurman goed teruggepakt!!
Echt geweldig!! grin

De Boze Buurman
01-05-2009 18:45

Prinses

Allerlliefste Nick smile

Ik vond het echt een goed verhaal.
heel goed terug gepakt smile

Heel veel liefs Loraine kiss

Doe de groetjes aan Simon kiss

De Boze Buurman
01-05-2009 16:18

Denisee

Nick!
Alles goed?
Dit is echt een leuke altijd dichtbij LOL  Ik heb hem al een paar keer gelezen maar toch is die nog steeds leuk! Vandaag ging ik bij mijn nichtje en nicht voetballen in de tuin en toen schoot ik hem ook naar de buren! Wij waren best wel bang! Dus wij gingen netjes aanbellen maar ze deden niet open. Nog een paar keer geprobeert en toen zei mijn tante dat we gewoon in de achtertuin moesten kijken of we hem konden pakken. Daar zaten allemaal hindernissen zoals hekjes en potten en struiken tongue wink Mijn nicht ging eroverheen en toen stonden ik en mijn nichtje daar nog in de achtertuin en Nienke zat helemaal in de struiken en toen hoorde we ineens een stem! big surprise  Mijn nichtje en ik keken elkaar aan van wat moeten we nu doen?? Dus wij liepen naar die vrouw en Nienke zat nog steeds achter dat hek in de stuiken..Toen gingen we het uitleggen wat we aan het doen waren. Ze reageerde heeeel normaal gelukkig!!!! wink
Dus er zijn ook buren die wel aardig kunnen doen als je de bal perongeluk in de tuin schiet (ik ken ook nog wel andere:P Die niet aardig doen…Maar dat heb ik al in een andere reactie geschreven wink )


Groetjes Denise

01-05-2009 15:37

Danique

Heee…

haha, goedzo Nick!
Ik heb ook zo’n buurman. Een paar weken geleden heb ik een nieuwe handbal gekocht. Ik ging samen met mijn zus overgooien in de tuin. Mijn zus gooide perongeluk iets te hard en ik kon er niet meer bij, Toen wij nog geen 2minuten later bij de buurman voor de deur stonden en zeiden dat we onze handbal kwamen halen zei hij dat hij die aan de hond had gegeven!! Alsof het heel normaal was. En als je die hond ooit had gezien wist je al dat het met onze handbal niet goed afgelopen is. Ik haate die vent al maar sindsdien kan ik hem wel slaan tongue wink

xxx Danique

De Boze Buurman
01-05-2009 14:29

Noes

Heeeejj,,

Wat een geweldig verhaal:P
je zal het misschien niet geloven maar zelfs ik heb/had zo’n buurman!!
hij stak mijn voetballen dan nog net niet lek maar het scheelde niet veel:P en wij mochten nooit verder dan onze poort (ik woon in een hoekhuis:P) dus we hadden geen keus…
maar wat ik danwel heel erg vond is dat kort geleden deze toch wel geweldadige man is overleden aan kanker… wat me toen hij ziek was opviel is dat hij toen veel aardiger was dan vroeger:S
maar toen was het al te laat ik speelde niet meer met voetballen:P

ik vond het verhaal egt super grappig vooral dat einde met die dvd’s:P
ga vooral zo door met schrijven want het is super leuk:D:P

heeel veel kusjes kiss

De Boze Buurman
01-05-2009 14:12

Daffie--12

Nick wat ben je tog een goede schrijver je bent egt geweldig!!
Simon jij helemaaal!!!!!1
egt een prachtig verhaal!!!!!!!!!!!!!....

om berichten te plaatsen